Cafer DEMİR
cafdemir1972@gmail.com
1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-11
11/05/2026 1982 – 2596 Sayılı Kanun: Rakamların Büyüdüğü, Farkın Derinleştiği Dönem. Bazen bir kanun gelir ve ilk bakışta herkese bir şey vermiş gibi görünür. Rakamlar yükselir, tablolar yenilenir, herkesin maaşı kağıt üzerinde artar. Dışarıdan bakınca “iyileştirme” denir. Ama işin içine biraz dikkatle bakınca başka bir gerçek sessizce ortaya çıkar: artış vardır, ama adalet yoktur. 1982 tarihli 2596 sayılı Kanun tam olarak böyle bir dönüm noktasıdır. Göstergeler 410’dan 1400’e kadar genişletildi. Yani sistem büyüdü. Rakamlar şişti. Kağıt üzerindeki dünya daha “cömert” hale geldi. Ama mesele hiçbir zaman sadece rakam değildir. Mesele, o rakamların kime ne kadar yaklaştığı ya da kimden ne kadar uzaklaştığıdır. Subaylar için belirlenen göstergelere bakıldığında tablo nettir. Zirve yine onların elindedir. 1400 gibi yüksek bir tavan, sadece bir sayı değildir. Bu, maaşta, emeklilikte, ikramiyede ve hatta meslek hayatı boyunca taşınan değerde bir üst sınır demektir. Assubaylara da artış verilmiştir, evet. Ama bu artış, bir yarışta herkesi aynı hızda koşturmak değil, sadece herkesin hızını biraz artırmak gibidir. Aradaki mesafe ise aynen korunur. İnsan burada ister istemez şunu düşünür: Eğer herkes yükseltiliyorsa, neden bazıları hâlâ daha yukarıda kalıyor? İşin en dikkat çekici tarafı ise makam tazminatıdır. Sistem burada artık sadece “gösterge farkı” ile yetinmez. Yeni bir katman ekler. Üst komuta kademesine, maaşın belirli bir yüzdesi oranında, vergiye tabi olmayan ek bir gelir tanımlanır. Yani sadece mevcut fark korunmaz, farkın üzerine yeni bir fark daha inşa edilir. Bu noktada mesele teknik olmaktan çıkar. Çünkü bu artık sadece bir maaş hesabı değildir. Bu, kimin ne kadar değer gördüğünün sistematik bir ifadesidir. Assubaylar ne alır? Yine aynı şey: görev, sorumluluk, yük. Ve karşılığında, sadece cetvelde biraz yükselmiş rakamlar. Burada durup şu soruyu sormak gerekir: Bir meslek grubuna sürekli görev yüklenip, karşılığı sürekli sınırlı tutuluyorsa, bu bir tercih midir yoksa bir alışkanlık mı? Kanun, maaşların düşmeyeceğini garanti altına alır. Güzel. Kimse geriye gitmez. Ama kimse şunu sormaz: İleri gidenler aynı hızla mı gidiyor? Asıl mesele tam burada başlar. Çünkü adalet, kimsenin geriye düşmemesi değil, herkesin aynı zeminde ilerleyebilmesidir. Eğer zemin baştan eğri kurulmuşsa, üzerine ne kadar düzenleme yaparsanız yapın, sonuç değişmez. Sadece eğrinin üzerindeki sayılar büyür. 2596 sayılı Kanun bu yüzden sadece bir “artış kanunu” değildir. Bu kanun, farkın artık gizlenmeden sürdürüldüğü bir aşamadır. Hatta daha da ileri giderek, farkın kurumsallaştırıldığı bir adımdır. İnsan bazen şunu fark eder: Adaletsizlik her zaman açık bir şekilde bağırmaz. Bazen çok düzenli, çok sistemli ve çok “mantıklı” görünür. Ve en tehlikelisi de budur. Çünkü o zaman kimse itiraz etmez. Herkes kendi payına düşen artışı görür. Ama kimse toplam tabloya bakmaz. Oysa gerçek şudur: Bir sistem, bazılarını yukarı taşırken diğerlerini aynı yerde tutuyorsa, orada sorun rakamda değil, bakış açısındadır. Yine de şunu unutmamak gerekir. Bu tür düzenlemeler, ne kadar güçlü görünürse görünsün, bir gerçeği tamamen örtemez: İnsan emeği, bir cetvele sığdırıldığında, er ya da geç o cetvel sorgulanır. Ve sorgulama başladığında, rakamlar değil, vicdan konuşur. 23 Nisan 2026 ![]() |
|
|
Yorumlar |
| Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın |
Yazarın diğer yazıları |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-10 - 10/05/2026 |
| 1978 – 15 Sayılı KHK: Rakamlar Yükseldi, Ama Mesafe de Büyüdü Bazen bir düzenleme yapılır ve herkes kazanmış gibi görünür. |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-9 - 09/05/2026 |
| 1975 – 1923 Sayılı Kanun: Farkın “Rakamla Değil, Kaderle” Yazıldığı An Bazen bir kanun çıkar. Metni sade görünür. Tablolar, rakamlar, artışlar… |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-8 - 08/05/2026 |
| Bazen bir kanun açıkça haksızlık yapmaz. Ama öyle bir yapı kurar ki, sonuç zaten baştan bellidir. |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-7 - 07/05/2026 |
| 1970 – 1323 Sayılı Kanun: Farkın “Matematiğe” Dönüştüğü An Bazı kırılmalar sessiz olur. Gürültü çıkarmaz. İnsan o an fark etmez. Ama yıllar sonra dönüp baktığında, hayatının yönünü değiştiren şeyin bir karar değil, bir cetvel olduğunu anlar. |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-6 - 05/05/2026 |
| 1970’lerden itibaren 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-5 - 02/05/2026 |
| Assubay sistemin içinde vardır, görev yükü açıktır, sorumluluğu büyüktür. Ama bu varlık, kurucu bir rol olarak değil, tamamlayıcı bir rol olarak çerçevelenir. Bu fark küçük görünür ama derindir. Çünkü hukuk, sadece ne verdiğiyle değil, nasıl tanımlad |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-4 - 26/04/2026 |
| 1967 tarihli 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu ile 5802 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılırken, 5802’nin 1. maddesinin özellikle istisna tutulmuş olmasıdır. |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-3 - 24/04/2026 |
| 211 sayılı Kanun’un Assubayı “asli unsur” olarak tanımlaması, bugün yapılan hak arama mücadelesinin en güçlü dayanaklarından biridir. |
| 1951’DEN 2026’YA ASTSUBAYLARA YÖNELİK MEVZUAT KAYNAKLI ADALETSİZLİKLER-2 - 22/04/2026 |
| Kanunun dili sadece sembolik değildir; kurumsal sonuç doğurur. |
Devamı |